Niye Burdayız:
6 senelik bitkiyle ilgili eğitim, ardından 9 yıllık az ya da çok çalışmayla beraberce 15 yıldır baktık ki birşeyler öğrenmişiz, paylaşmak gerek dedik. Ben ve değerli iki dostumla deneyimlerimizi daha çok insana açalım, paylaşalım çoğalalım istedik. Üç senedir aktif olarak çocuklarla ilgili çalışıyoruz ve çocuk-bitki-hayvan ilişkisi bizim kavrayışımızın çok daha dışında çok daha içgüdüsel ve kesinlikle çok daha yaratıcı.
2.5 yaşında erkek bir yeğenim var. Ağaç-çalı-çiçek kavramını biliyor. Balkona ya da bahçeye çıktığımızda hadi hala çiçekleri büyütelim su verelim diyor. Hayvanlardan korkmuyor. Kendinden büyük köpekleri sevmek için yanlarına gidip onlara sevgiyle elini uzatıyor. Tek istediği onları sevmek. Oysa ben çok değil bundan üç sene önceye dek köpek gördüğümde arkama dahi bakmadan o yerden kaçardım. Onunla hayatı yeniden keşfediyorum. Korkunun olduğu yerde, sevgi barınmıyor. Korkuyu aşınca da, merak öne çıkıyor buda coşkuyu perçinleyen muhteşem bir duygu. Burada kişisel ve profesyonel deneyimlerimizi bazen çocuk- bazen orta yaşlara yaklaşan insanlar olarak paylaşacağız sizlerle….
Herbirimiz bir diğerini anlatacak niye burdayızda;
SOMAY; Hocam bak şimdi diye söze başlayan, yumuşak ses tonu, paylaşımcı yanı, dönüşüme olan ilgisiyle sebzeler ve yemekleriyle..
GÜMÜŞ; Dolu dizgin heyecanı, gözüpekliği ve atılımcı yanı ile...
SERAP;Tamam yaparız diyen kişiliği, gıda korunması, titizliği, bilgisayar ve destek konularıyla…
Çocuk gibi meraklı, ağaç kadar görkemli, tohum kadar dönüşümsel ve gerçeği muhakeme edebilecek kadar olgunluk sahip olmamız dileğiyle………….
GÜMÜŞ
